صف های طولانی بر حسب عادت
صف های طولانی بر حسب عادت

ونوشه خراط _پایگاه خبری تحلیلی ایده آل خبر _مدتی است عادت کردیم به صف کشیدن ،هر شایعه ای چنان تاثیر گذار است که حتی برای صحت شنیده هم کمی تامل نمی کنیم و بصورت خودجوش به شایعه دامن میزنیم . زندگیمان شده یک روزصف ماشین روز بعد صف بنزین روز بعدش هم شکر و…. هر […]

ونوشه خراط _پایگاه خبری تحلیلی ایده آل خبر _مدتی است عادت کردیم به صف کشیدن ،هر شایعه ای چنان تاثیر گذار است که حتی برای صحت شنیده هم کمی تامل نمی کنیم و بصورت خودجوش به شایعه دامن میزنیم .
زندگیمان شده یک روزصف ماشین روز بعد صف بنزین روز بعدش هم شکر و….
هر روز به بهانه ای پیدا میکنیم برای صف کشیدن ،کافی است جایی بشنویم کالایی گران شده اصلا مهم نیست آن کالا چقدر جز مایحتاج روزانه خانواده است هرچقدر بتوانیم میخریم که نکند قحطی بیاید.
این قحطی را ما بوجود می آوریم نه دولت تک تک ما با هجومی که به فروشگاه ها می بریم و حجم خریدی که میکنیم سهمی داریم در کم شدن آن کالا.
ولی کاش کمی قبل از خرید به این بیندیشیم که اگر این کالا کم شود تاثیرش در زندگی ما چیست؟
چقدر میتوانیم کالا را انبار کنیم؟
و اگر آن کالا را اصلا نخریم چه اتفاقی خواهد افتاد؟
برای مثال صف های طولانی شکر جلوی فروشگاهها ،مردم در اولین ساعات روز قبل از شروع کار فروشگاه توزیع شکر صف کشیده اند و این صف ها هر روز ادامه دارد.
اتحادیه خواربار اعلام کرده به کسبه ای که مجوز دارند بصورت سهمیه ۲۰۰ کیلو شکر برای توزیع تحویل داده میشود ولی باز هم صف های طولانی ادامه دارند و نیاز مردم بیشتر از قبل ،چون شنیده اند شکر سهمیه ای شده و هر کس میخواهد بیشتر از نیازش انبار کند.
جالب اینجاست شکر در تعاونی با نرخ دوکیلو و نیم ۱۰هزار تومان با صف خیلی طولانی در حال توزیع بودو در فاصله پنجاه متری فروشگاهی دیگر شکر با بسته بندی ۹۰۰گرمی به مبلغ ۴هزارتومان بدون صف فروخته می شد.