دسترسی ها

به گزارش ایده آل خبر – لیلا پاکیزه – دکتر محمد رستم پور رییس گروه فیزیولوژی دانشکده پزشکی در سخنانی بیان کرد: گروه فیزیولوژی که متشکل از اساتید پرتلاش در دانشگاه علوم پزشکی است و تحقیقات ارزنده ای در بخش های مختلف علوم اعصاب‌، آلزایمر ، پدیده های درد و بیماری قلبی ارائه می شود .
وی در ارائه موضوع بررسی اثر ضد اضطرابی عصاره هیدروالکلی پوست پسته رسیده در موش های صحرایی ماده بالغ و مکانیسم های احتمالی آن گفت: به جهت وجود عناصر غنی در گیاه پسته و مطالعات انجام شده در ریشه ابن گیاه و وجود منابع تحقیقاتی به نتایج خوبی در اثرکاهنده الزایمر دست یافته ایم.
دکتر رستم پور با تاکید بر اینکه ۱۸ درصد افراد مبتلا به عارضه اضطراب هستند، گفت: در جهان سوم ۳۰ الی ۳۵ درصد افراد به جهت پیچیدگی ها متعدد در زندگی مبتلا به اضطراب هستند و به حهت پوشش های گیاهی متنوع پسته در ایران و تهیه عصاره هیدروالکلی پسته و آزمایش ان در موش صحرایی پی به اثر ضداضطرابی این گیاه بردیم.
این استاد دانشگاه علوم پزشکی گیلان علت انتخاب موش های صحرایی ماده در این آزمایش را اثر این گیاه در دوران یائسگی موش عنوان کرد.
در ادامه دکتر پروین بابایی استاد گروه فیزیولوژی در بررسی تاثیر مهار آلزایمر با تزریق انتاگومر Mir 34c در مدل حیوانی تاکید کرد: آلزایمر یک بیماری چند عاملی است و عوامل متعددی چون ژنتیک، سن و… از مهم علل بروز این بیماری است.
این استاد دانشگاه آلزایمر را معضل بزرگ قرن دانست و گفت: هنوز نه علت آلزایمر مشخص است و نه درمان آن.
وی افزود: ۵۰ میلیون نفر در جهان و حدود ۲ میلیون نفر در ایران به آلزایمر مبتلا هستند،‌
دکتر پروین بابایی با اشاره به نقش ویروس کرونا در تشدید آلزایمر تصریح کرد: پس از شیوع ویروس کرونا و ورود آن به مغز، سبب التهاب مغز شده و این امر تعداد مبتلایان به الزایمر را افزایش خواهد داد تا جایی که براساس گزارش سازمان بهداشت جهانی تا سال ۲۰۵۰ مبتلایان به آلزایمر به ۱۵۰ میلیون نفر خواهد رسید.

وی افزود: برای داروهای رایج و موجود برای این بیماری می توان به دونپزیل و ممانتین اشاره داشت اما این داروها ممکن است عوارض جانبی چون بی خوابی، اسهال، تهوع ، افزایش فشارخون، سردرد اضطراب را به دنبال داشته باشد.
دکتر بابای شناخت کامل بیماری را یکی از رسالت های مهم فیزیولوژیست خواند و گفت: وقتی بعداز مرگ‌معز بیمار الزایمری برش میخورد به فرضیه هایی چون پلاک هایA betaو تانو ، اختلال در سیستم کولیترژیک و گلوتامات، اختلال در همو نوستاژ کلسیم، التهاب و ضربه به سر، بیماری قلب و عروقی، اختلال، و… دیت یافت.
وی در ادامه در خصوص نتایج مطالعه تزریق انتاگومر mir34c در بهبود آلزایمر تصریح کرد: این مطالعه نشان داد که تزریق آنتاگومر در درمان بیماری آلزایمر در نوع حیوانی مفید است، لذا ترکیب دارویی آن پس از طی فاز کارآزمایی و بالینی شاید بتواند در درمان آلزایمر بر روی اسانها تاثیر خوبی داشته باشد.
دکتر محمود عابدین زاده به عنوان سومین سخنران ، آلزایمر را یک بیماری رو به گسترش خواند و گفت: و ده درصد افراد بالای ۶۵ سال و ۵۰ درصد افراد بالای ۸۵ سال درصد به آلزایمر مبتلا هستند و پیش بینی می شود تعداد مبتلایان به آن در دنیا تا سال ۲۰۵۰ به بیش از ۱۳۰ میلیون نفر برسد.
وی با تاکید بر این‌که درمان قطعی برای آلزایمر وجود ندارد،‌یادآور شد: برخی از داروهای موجود باعث بهبود نسبی بیماران خواهد شد.
این محقق دانشکده پزشکی گیلان در مطالعه خود اثربخشی ریز ذره کیتوزان حامل توکسوئید دیفتری بر اختلال حافظه را در موشهای صحرایی نر بررسی نمود. طبق مطالعات قبلی کسانی که واکسن دیفتری و کزاز را سنین بزرگسالی نیز دریافت کردند احتمال ابتلا به آلزایمر در آنها کمتر بود.

دکتر کامبیز رهام پور، از دیگر اساتید گروه فیزیولوژی دانشگاه علوم پزشکی نیز در پایان، با بیان اینکه تحریک فراجمجمه ای، عملکرد کلامی بیماران مبتلا به آفازی (زبان پریشی) ناشی از سکته مغزی را بهبود می بخشد، عنوان کرد: امروزه با روش های غیر تهاجمی تحریک مغزی که به آن تحریک تراجمجمه ای گفته می شود، میتوان عملکرد نورون ها را تحت تاثیر قرار دارد.

وی سکته مغزی را نتیجه عدم خون رسانی به سلول های مغزی و در نهایت از بین رفتن عملکرد بخشی از سلول ها دانست و بیان کرد: تحریک تراجمجمه ای به دو روش انجام می گردد:  «tDCS»که با نصب الکترود روی سطح جمجمه تحریک با جریان مستقیم در محدوده میلی آمپر به سر اعمال می گردد و «TMS» که تحریک مغز با میدان مغناطیسی است. در هر دو روش تحریک پذیری نورون های زیر محل تحریک، تغییر مییابد. 

وی با اشاره به وجود هفت شبکه اصلی عصبی در مغز که اعمال و شرایط مختلف ذهن را کنترل می کنند، اظهار کرد: برنامه ریزی حرکتی دهان و حنجره در بیشتر افراد در ناحیه بروکا سمت چپ مغز رخ می دهد. در این مطالعه پس از سنجش عملکرد گفتاری بیماران مبتلا به اختلال گفتاری ناشی از سکته مغزی، به آنها ۷ جلسه تحریک tDCS اعمال کردیم. نتایج نشان داد که عملکرد کلامی بیماران پس از اعمال تحریک بهبود یافت و بررسی بیماران ۳ ماه پس از تحریک نیز حاکی از تداوم بهبود عملکرد کلامی بیماران پس از این مدت بود.